Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.
Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Iz napred recenog dolazi se do zakljucka da je Osipaonica staro naselje, ali se mora istaci da je tesko ustanoviti kada je osnovano. U tom pravcu treba reci da se prvi pisani pomen naselja srece u turskom popisu vezanom za 1516. godinu. Ova godina ne znaci I vreme nastanka naselja. Ono je verovatno postojalo I znatno pre. Na takvu konstataciju ukazuju mnogi indirektni podaci. U tom pravcu bitno je pomenuti da je ugarski vojskovodja Janos Hunjadi 1448. godine krenuo u pohod protiv Turaka. Kada je dosao u Srbiju pozvao je I despota Djurdja da mu se pridruzi. Despot je dobro sagledao sve okolnosti I iz sopstvenih razloga poziv odbio. Janos Hunjadi posto je na Kosovu polju pretrpeo poraz, u punom ocajanju na Djurdja, u povratku kuda se kretao poceo je da vrsi strasne pljacke I razne odmazde. Posto se kretao dolinom Morave nije mogao da mimoidje ni Osipaonicu.
Prema pomenutom popisu u njoj su ziveli Vlasi I dvanaest kuca raje, kako su Turci zvanicno nazivali Srbe.Iz istog popisa saznajemo da je dvanaest kuca raje placalo godisnji prihod u iznosu od 1.547 akci,dok je celo selo bilo obavezno da Turcima na ime poreza plati iznos od 2.098 akci. Ako se uzme u obzir da su vlasi placali porez u pola manje od raje-Srba, moglo bi se pretpostaviti da su Vlasi bili znatno brojniji od Srba,kojih je bilo samo dvanaest kuca.
Od pada Smedereva,odnosno Despotovine pod Turke 1459. godine, pa sve do konacnog njihovog progona, Srbi su ucestvovali na strain Ugarske u borbi protiv Turaka.
Unuk despota Djurdja,Vuk Grgurevic, poznatiji kao Zmaj Ognjeni Vuk, ucestvovao je sa ugarskom vojskom u borbi protiv Turaka na Godominskom polju 1476. godine. Tom prilikom Turcima su naneli velike gubitke. Pouceni onim primerom, a u zelji da se oslobode turske okupacije, srecemo Srbe na strani Ugarske vojske I u austro-turskim ratovima vezanim za 1683. godinu. Za nas je ovde bitno istaci da je u neposrednoj blizini Osipaonice 1689. godine komandant Austrougarske vojske Ludvig Bendenski postavio svoj logor.Sukob je zavrsen sklapanjem Mira u Karlovcima 1699. godine. Po ovom miru severne oblasti Srbije ponovo su vracene pod tursku upravu, a naseljena mesta bila su podlozna turskim odmazdama zbog ucesca mestana na strani Austrougarske. U tom periodu dosta je stradala Osipaonica.
Karlovacki mir nije bio povoljan po Austrougarsku monarhiju, koja je odmah pocela spremati nove pohode I nova osvajanja istih teritorija.Na taj trenutak se nije dugo cekalo, jer je vec 1718. godine sklopljen Pozarevacki mir,po kome su severne oblasti Srbije ponovo podpale pod Austrougarsku upravu. Za tu godinu vezan je pomen Osipaonice.Pomenute godine Austrijski spijun kapetan Langer uradio je kartu za ratne potrebe Austrije. Na toj karti ucrtano je naselje pod nazivom Osiiptanize. Ako se detaljnije obrati paznja na Langerovu kartu I ako se stanje sa karte prenese u stvarnost dolazi se do saznanja da je pomenuto naselje ucrtano istocno od reke Jezave prema Moravi, tacnije na mestu, koje je danas poznatije kao Staro selo.
Nakon tri godine po zauzimanju ovih severnih delova Srbije, Austrougarska je donela odluku da 1721. godine izvrsi popis stanovnistva na okupiranim teritorijama. Popis je dosta precizan jer je radjen sa namerom da se sagleda pravo stanje radi ubira drzavnog poreza.
Prema popisu iz pomenute godine Osipaonica je imala 57 kuca I spadala je u jedno od devetnaest naselja smederevskog distrikta.Osipaonicu kao naselje pominje I Maksim Radkovic, egzarh beogradskog mitropola u svom izvestaju iz 1733.godine.
Austro-Turski ratovi iz prve polovine osamnaestog veka naneli su dosta nedace stanovnistvu severnih delova Srbije.Dolazak Austrijanaca samo je otezao I ovako tesku situaciju,jer su udarili velike namete,sto stanovnistvo nije moglo podneti.Tako tesko stanje primoravalo je mnoge zitelje da odlaze u zbegove, gde su osnivana privremena naselja. Godine 1736. doslo je do novog rata izmedju Turske I Austrougarske. Odlucujuca bitka dogodila se kod Grocke 1738. godine. U ovom sukobu Austrougarska je pretrpela tezak poraz I bila je primorana da sklopi primirje. Po sklopljenom miru u Beogradu 1739. godine severne oblasti Srbije ponovo su vracene Turskoj. Posle ovog mira izbeglo stanovnistvo,pocelo se postepeno vracati na prvobitna ognjista, koja su bila opustosena ili popaljena.
Iz sacuvanih izvora saznajemo da je bilo,sem ratnih nedadja,I drugih razloga za privremeno ili stalno napustanje svojih ognjista.Medju takve razloge pisani izvori pominju kugu, koja je harala ovim teritorijama u periodu izmedju 1792. I 1796. godine.Ova teska bolest, pored Osipaonice, zadesila je I ostala naselja uz Carigradski drum. Medju razloge koji su na neki nacin nagovestavali potrebu trazenja nove lokacije za formiranje naselja bilo je I genocidno ponasanje dela vojske Pazvan Oglua, koja se 1797. godine kretala ka Beogradu. Ako se ovome jos doda da su Morava I Jezava cesto plavile oblasti gde je bilo prvobitno naselje, onda je sasvim opravdano sto su mestani trazili nesto uzvisenije prostore za formiranje novog naselja, a to su prostori gde je danasnje selo Osipaonica.
Pocetak devetnaestog veka predstavlja znacajnu prekretnicu u odnosima, ne samo zapadne Evrope I Turaka , vec I srpskog zivlja, kod koga je pocela da sazreva ideja o pocetku podizanja ustanka protiv visevekovnog okupatora. Ta zelja ubrzo se I ostvarila, jer je vec 1804. godine doslo do Prvog srpskog ustanka, ciji je ishod poznat, jer su ga Turci na svirep nacin ugusili. Mnogi ustanici su poubijani a sela iz kojih su poticali pretrpela su velike odmazde. Ali, cinjenice da je 1815. doslo do Drugog srpskog bunta. Drugi srpski ustanak ostavio je dosta pozitivnih rezultata, ali isto tako I niz neresenih problema.
Tri godine posle ustanka u Takovu, knjaz Milos je naredio nahijskim knezovima da izvrse popis stanovnistva I broj harackih obveznika. Prema popisu iz 1818. godine Osipaonica je imala 57 kuca, dok se iz popisa vezanog za 1822. godinu saznaje da je broj kuca porastao na 64.U ovom periodu Srbija se nalazila na ivici opstanka, dok se Milos bori da ojaca primirje sa Turcima I da na taj nacin ucvrsti svoje pozicije,u samom narodu dolazi do pobune protiv Knjazove vlasti, koja je poznatija kao Buna Miloja Djaka.Ova buna zapoceta je u Selevcu 1825. godine I brzo se prosirila po selima Beogradske, Kragujevacke I Smederevske nahije. Pobuna je bila izazvana preteranim dazbinama, kulucima I svakodnevnim potrazivanjima od strane knjaza Milosa. Pobuna je brzo ugusena a njene vodje svirepo su kaznjene.U toj buni ucestvovalo je dosta Osipaonicana, kojima knjaz Milos nije mogao da oprosti sve do 1834. godine kada su ga mestani pozvali da dodje u Osipaonicu I da im sve oprosti.
Od ovog momenta pa nadalje naselje je u stalnom usponu. To najbolje potvrdjuju popisi stanovinistva.Prema popisu iz 1844. godine Osipaonica je imala 147 kuca sa 980 zitelja, dok popis iz 1863. godine govori da je Osipaonica imala 458 poreskih glava, za razliku od popisa iz 1921. godine gde se pominje da je selo imalo 663 kuce sa 3448 zitelja. Prema popisu iz 1924. godine saznajemo da je Osipaonica imala oko 4341 vernika, a da je u crkvenom pogledu, mitropolita, a reorganizacijom episkopija tokom 1931. godine, izdvojena je zajedno sa ostalim selima Smederevske opstine iz okvira Beogradske mitropolije I pripojena je Branicevskoj eparhiji.
Na osnovu svega do sada recenog moglo bi da se konstantuje da je prvobitno naselje bilo locirano na desnoj obali Jezave, na prostoru izmedju Jezave I Morave, koje je danas poznatije pod nazivom Staro seliste. S obzirom na to da je prvobitno naselje bilo na terenu koji je bio podvodan I da ga je Jezava cesto plavila, knez Milos je doneo odluku o premestanju sela na drugu, uzviseniju, odnosno danasnju poziciju.Pisani izvori pominju porodicu Radosevica da su ziveli u kucama od slame na prostoru danasnjeg toponima Staro Selo I da su za vreme Turske racije cesto bezali u Zbeg, koji se nalazi nesto severnije od danasnjeg naselja.
Osipaonica je od 2001.god. poznata po odrzavanju BOSTANIJADE koja se odrzava sredinom jula svake godine.Prvenstveni cilj bostanijade je da unapredi, razvije i sto bolje plasira slatke plodove bostana na trzista van smederevskog kraja.
Bostanijada je kulturno-zabavnog karaktera sa svim mogucim takmicenjima koji su vezani za bostan, npr :Najveca,najsladja-lubenica, dinja
-Najbolji pas cuvar
-Najbolja koliba
-Najbolje strasilo
-Najlepsa bostandzika
Osim ovih takmicenja na bostanijadi se moze videti i izlozba poljoprivredne mehanizacije, razna kulturno umetnicka drustva sa svojim programom kao i izbor mis bostanijade.
Lubenica od 47,5 kg je najveci primerak koja se do sada takmicila i vlasnistvo je Dobrice Mitrasinovic.
